Tot nu toe kennen jullie mij als een Italiaanse die in Nederland woont en de foodscene in Het Gooi ontdekt.
Maar er is één belangrijk detail: ik ben niet helemaal Italiaans.
*surprisedpikachuface*
Waar het allemaal begon
Mijn verhaal begint eigenlijk aan de voet van de Tafelberg, in Kaapstad. Mijn vader is Brits en Italiaans en mijn moeder komt van een afgelegen boerderij in Zimbabwe. Een jaar na mijn geboorte verhuisden we naar Padua, in het noordoosten van Italië, de geboortestad van mijn vader.
Ik groeide niet alleen op met twee talen, Engels en Italiaans. Ik leerde ook het dialect van mijn geboortestreek spreken (Venetiaans) en ik spreek een heel klein beetje Fanagalo. Veel mensen kennen die taal waarschijnlijk niet. Het is een taal met invloeden uit het Zoeloe, Afrikaans en Engels.
Sterker nog, ik dacht als kind dat braai (barbecue) en shongololo (duizendpoot) gewoon Brits-Engelse woorden waren. LOL!!!
Het leven in Italië
Toen ik opgroeide in Italië, werd ik toch vaak een beetje als buitenlander gezien, ondanks mijn Italiaanse achternaam en het feit dat ik alleen de Italiaanse nationaliteit heb. Natuurlijk had ik ook veel plezier met mijn vrienden en behaalde ik sportieve prestaties waar ik nog steeds trots op ben.
Maar als ik eerlijk ben, voelde ik me altijd een beetje anders dan mijn leeftijdsgenoten.
Ten eerste zie ik er helemaal niet typisch Italiaans uit. Op school was ik altijd de langste van de klas. Awkward.
Ten tweede vonden sommige mensen dat mijn geboorte in het buitenland en mijn buitenlandse moeder bepaalden hoe Italiaans ik eigenlijk was. Er was ook veel onwetendheid. Veel mensen wisten bijvoorbeeld niet eens waar Zimbabwe lag.
Jarenlang vertelde ik daarom dat mijn moeder uit Zuid-Afrika kwam, omdat dat land bekender was (en omdat ik daar zelf geboren ben).
Mensen in Italië vroegen me serieus of de gemiddelde Zuid-Afrikaan eruitzag en zich kleedde zoals Die Antwoord. yikes.
Het leven in Nederland
In augustus 2015 verhuisde ik naar Nederland om te studeren. Ik had een leuke tijd gehad in Italië, maar ik had het gevoel dat ik iets miste en niet genoeg deed met mijn internationale achtergrond. Daarom besloot ik International and European Law te gaan studeren.
Ik behaalde niet alleen mijn diploma, maar werkte ook bij bedrijven waarvan ik nooit had gedacht dat ik er ooit zou werken. Ik ontmoette inspirerende mensen en kreeg te maken met uitdagingen die mij hebben gevormd en mijn kijk op het leven hebben veranderd.
Ik ben niet meer dezelfde persoon als toen ik Italië verliet.
Het leven in Nederland heeft ook een belangrijke rol gespeeld in mijn identiteit en mijn passies.
Opeens was ik gewoon Italiaans en hoorde ik bij de Italiaanse gemeenschap. In Italië werd ik soms als exotisch gezien, maar hier was ik ineens een van de vele Italianen die hun leven in het buitenland proberen op te bouwen.
Andere Italianen ontmoeten, allemaal met hun eigen bijzondere achtergrond, blijft een bijna magische ervaring.
Maar door in Nederland te wonen ben ik mijn Zuidelijk-Afrikaanse roots ook niet vergeten. Hier kun je biltong en chutney (en andere lekkernijen) vinden, in veel cafés naar de Bokke kijken en luisteren naar de verhalen en ervaringen van andere Zuidelijk-Afrikanen.
Ik heb vrienden uit beide culturen, maar ook Nederlandse vrienden, en ik ben heel blij met hen.
Waarom Gooische Eats?
Ik ben eigenlijk altijd al een beetje een foodie geweest.
Mijn moeder is geboren en opgegroeid op een boerderij. Haar vader verbouwde tabak, katoen en tomaten. Daarnaast hield hij runderen voor vlees en leer. Daardoor leerde ik al jong waar ons eten vandaan komt en hoe je vlees van goede kwaliteit herkent.
Leuk weetje: ik ben dol op tomaten..
Aan de kant van mijn vader hebben we grond met olijfbomen en maken we onze eigen olijfolie. Toen ik klein was, nam mijn oma me mee om de olijvenoogst te bekijken. Daarna gingen we naar de olijfperserij om te zien hoe de olijfolie werd gemaakt.
Elk jaar, vlak na de kerstvakantie, neem ik wat olijfolie van onze familie mee terug naar Nederland.
Ik heb altijd genoten van allerlei soorten eten, van zelfgemaakte maaltijden tot eten in restaurants met Michelinsterren.
Opgroeien met verschillende culturele achtergronden betekent ook dat ik van heel veel verschillende keukens heb kunnen genieten. Er gaat niets boven de Sunday roast van mijn moeder met jus, haar jerk chicken, of de carbonara en tortellini van mijn vader. En begin me vooral niet over de kruidenkast van mijn moeder. Die is echt een droom!
Daarnaast organiseer ik al een tijdje maandelijkse etentjes bij restaurants in Hilversum en omgeving. Daardoor had ik niet alleen heel veel foto’s, maar ontdekte ik ook dat ik leuke plekken kon aanbevelen aan vrienden en familie.
En nu?
Op een dag maakte ik spontaan het Instagramaccount @gooische.eats aan. En inmiddels heb ik ook een blog.
Wie weet wat er nog gaat komen? De wereld ligt aan mijn voeten, denk ik. Of beter gezegd, the world’s my oyster!
Leave a Reply